شمارهٔ ۱۴۲ فصیحی هروی
فصیحی هروی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دردم و نوش مراد از نیش نشتر خورده‌ام
خضرم و آب حیات از نوک خنجر خورده‌ام
دایه‌ام عشق‌ست اگر آتش مزاجم باک نیست
گرچه از خاکم ولیکن شیر آذر خورده‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان تجربه درد و رنج شاعر می‌پردازد. او از نیش نشتر و خنجر اشاره می‌کند و می‌گوید که در عین درد و رنج، عشق را به عنوان دایه‌ای عاشقانه دارد. همچنین او به این نکته اشاره می‌کند که با وجود منشأ خاکی‌اش، به دلیل احساسات و عشقش، احساس پخته‌تری دارد و مانند شیر آتشین است.