شمارهٔ ۱۶۷ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف عشق و تمنای آن پرداخته و حسرت و آرزوهای خود را بیان می‌کند. او از آتش عشق سخن می‌گوید که می‌خواهد در دل خود شعله‌ور شود و بر خاکستر زندگی‌اش جلال و شکوهی ببخشد. شاعر آرزو دارد تا از زیبایی و لذت عشق بهره‌مند شود و بر دشواری‌های زندگی فائق آید. او همچنین به یاد شهیدان و عشق‌های ناکام خود اشاره می‌کند و حس پوچی و تنهایی را حس می‌کند. در نهایت، او از در بسته‌ای که سال‌ها به آن زده، ابراز ناامیدی می‌کند و امید دارد که شاید روزی جوابی دریافت کند.