نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ فصیحی هروی

فصیحی هروی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خاکستر این سوخته را باز توان سوخت

صد مرتبه زیباتر از آغاز توان سوخت

نامرد حریفی‌ست شکیب ارنه درین بزم

از شوق نیازی جگر ناز توان سوخت

آنجا که خوشی لب شیون بگشاید

صد گوش به یک شعله آواز توان سوخت

باغ دلم و تشنه‌لب سوختن خویش

برگ گلم از شبنم اعجاز توان سوخت

خاکستر پروانه پرد سوی تو ای شمع

کی در پر مشتاق تو پرواز توان سوخت

رازی‌ست به هر موی فصیحی غم ما را

زآب مژه قفل در این راز توان سوخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به مفهوم بازگشت به زندگی و توانایی از نو زنده شدن اشاره دارد. شاعر با استفاده از نمادهایی چون خاکستر و شمع، به این نکته می‌پردازد که حتی بعد از سوختن و از بین رفتن، همچنان می‌توان عشق و زیبایی را تجربه کرد. او می‌گوید که صبر و شکیبایی در مواجهه با غم و سختی‌ها لازم است و هر چه بیشتر به عمق احساسات خود پی ببرد، می‌تواند از درد و رنج‌هایش نیز زیبایی بسازد. همچنین به رابطه‌ی عمیق بین اشتیاق و درد اشاره دارد و تأکید می‌کند که راز شادی و غم در دقایق کوچک و جزییات روزمره نهفته است.