شمارهٔ ۴۳ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس درد و تنهایی شاعر است. او می‌گوید که چطور می‌تواند از دل خود برون برود در حالی که درد و احساساتش مانند ناله‌ای است که همه جا را پر کرده. همچنین اشاره دارد که درون کعبه، جایی که باید آرامش باشد، احساس بیابان و دوری را تجربه می‌کند و هجران را به عنوان گام اول این بیابان معرفی می‌کند.