نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ فصیحی هروی

فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دهن زخم چو خندان شود افزون گردد

یک دم ار شاد نشینم جگرم خون گردد

قامتی دیده‌ام امروز که بی‌منت فکر

هر چه آید به زبانم همه موزون گردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات متضاد شاعر است. او می‌گوید که اگرچه ممکن است زخمش ناشی از سختی‌ها و غم‌ها باشد، اما وقتی لبخند می‌زند و لحظه‌ای شاد است، درد و رنجش بیشتر می‌شود. همچنین، او به قوام و زیبایی اندیشه‌اش اشاره می‌کند، که در صورت بی‌منت بودن، همه بیان‌هایش به شکل موزون و زیبا درمی‌آید. به طور کلی، شعر به تضاد بین شادی و غم و تاثیر آن بر بیان شاعرانه اشاره دارد.