شمارهٔ ۳۰ فصیحی هروی
فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
لب تشنه فتادیم در آن بادیه کانجا
از خشک‌لبی چشمه حیوان گله دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به وضعیت دشوار و بی‌آبی در بیابان اشاره می‌کند. او می‌گوید که در این شرایط سخت و خشک، لب تشنه‌ای دارد و به چشمه‌ای از حیوانات اشاره می‌کند که ممکن است نشانه‌ای از زندگی و آب باشد. به طور کلی، این شعر به تمایلات انسانی برای یافتن آب و زندگی در شرایط سخت پرداخته است.