شمارهٔ ۵۲ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره می‌کند و او را همچون یک کتاب مقدس (مصحف) توصیف می‌کند که تمام زیبایی‌ها و تزییناتش از خطوط و خال‌های صورتش نشأت می‌گیرد. شاعر به دقت و کمال چهره محبوب اشاره کرده و می‌نویسد که در زیبایی او هیچ نقصی وجود ندارد، گویی که زیبایی‌اش به قدری خاص است که مانند خط یک نویسنده skilled است.