نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ فصیحی هروی

فصیحی هروی / ابیات پراکنده

زبون دردپرستان زلف یار شدم

نه صید دوست که صید دل فگار شدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از درد عشق و محبت صحبت می‌کند. او به جای اینکه تنها به دنبال جلب توجه معشوق باشد، خودش را تسلیم احساسات و زخم‌های دل کرده است. در واقع، او به زخم‌های عاشقانه‌اش افتخار می‌کند و نشان می‌دهد که عشق برایش چه معنایی دارد.