شمارهٔ ۶۰ فصیحی هروی
فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم
به هر شاخ ترنجی آفتابی پیش‌رس دارم
پر پروانه‌ام در حسرت پرواز گم بادا
اگر امید دودی از چراغ هیچ کس دارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی‌های صبحگاه و چمن‌های سبز سخن می‌گوید و احساسات خود را بیان می‌کند. او در حسرت پرواز و آزادی است و به نیاز به امید و روشنایی اشاره می‌کند. این شعر ترکیبی از زیبایی‌های طبیعی و احساسات درونی شاعر است.