شمارهٔ ۶۷ فصیحی هروی
فصیحی هروی / ابیات پراکنده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
جرم ما گر باده‌آشامی‌ست مستی جرم کیست
عکس لعل خویش را ما در شراب افگنده‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این فکر می‌کند که اگر ما به خاطر نوشیدن باده (شراب) گناهکار هستیم، پس در حقیقت مستی چه گناهی است؟ او همچنین اشاره می‌کند که ما به عکس خود و زیبایی‌مان در شراب غوطه‌ور شده‌ایم، به این معنا که خود را در باده و لذت‌ها گم کرده‌ایم.