شمارهٔ ۶۹ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به نقد پرستش یوسف (نماد زیبایی و کمال) می‌پردازد و می‌گوید که ادب واقعی در این نیست که فقط زیبایی‌ها را بپرستیم. بلکه باید به چاه کنعان (مکان درد و رنج) توجه کنیم و آن را پرستش کنیم؛ به عبارت دیگر، باید به عمق مسائل و چالش‌ها برسیم و به آن‌ها بها دهیم.