شمارهٔ ۷۰ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به شکست و شکستن بت‌ها و نمادهای قدیمی باورها اشاره دارد. او می‌گوید که به خاطر باورهای نادرست، خود را از فکر کردن به خداوند اصلی دور کرده‌اند. همچنین به سختی‌های فراوانی که تحمل کرده‌اند، اشاره می‌کند و در نهایت به این می‌رسد که قفل رازهای رسوایی و عذاب را زود گشوده‌اند. این اشعار نمادی از رهایی از بندهای خرافاتی و جست‌وجوی حقیقت و ایمان واقعی است.