شمارهٔ ۱۲۱ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرچند که در باغ تو بی‌برگ و برم
چون شاخ بریده بی‌نوای ثمرم
در شهر محبت تو این بس هنرم
کز بهر جمال عفوت آیینه‌گرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس تنهایی و بی‌رمق بودن خود را در باغ عشق بیان می‌کند. او خود را مانند شاخه‌ای بریده تصور می‌کند که فاقد میوه و زندگی است. با این حال، در برابر زیبایی معشوق، به هنرمندی خود در عشق اشاره می‌کند و گرمای عشق او را همچون آینه‌ای تلألو دار می‌داند.