شمارهٔ ۱۲۳ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعری از شاعر به احساس عدم دسترسی به زیبایی و محبت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نمی‌تواند به صورت مستقیم از محبت و زیبایی استفاده کند و در عوض، ترجیح می‌دهد که از عاریت و نفی زیبایی دور نشود. او به خاطر درد و رنجی که زیبایی در زندگی‌اش ایجاد کرده، حاضر است جانش را فدای آن جلوه کند و در حقیقت، هنر و زیبایی را با تمام وجود حس کند.