نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون باغ شکفته از گیاهی نشوم

چون دیده تسلی به نگاهی نشوم

آن شعله شوقم که ز پا ننشینم

تا در جگری طعمه آهی نشوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و شوق درونی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که نمی‌خواهد مانند گیاهان در باغ شکوفا شود و به آرامش نرسد. همچنین، او با اشتیاق و حرارت درونی خود، می‌خواهد که تحت هیچ شرایطی تسکینی نیابد و جگرش را به آتش شوق بسوزاند.