نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۴ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن قوم که هست در بلا مسکنشان

خون در دل عافیت کند شیونشان

کو تنگدلی که چون بنالد ریزد

خون جگر دو کون در دامنشان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف حال و رنج جماعتی می‌پردازد که در شرایط دشوار و بلا زندگی می‌کنند و از درد و رنج خود فریاد می‌زنند. همچنین اشاره به تنگدلی و غم عمیق آنها دارد، به‌طوری که این درد باعث می‌شود احساسات و خون جگرشان در دامنشان ریزد. در واقع، این شعر نشان‌دهنده وحشت و ناراحتی عمیق انسان‌ها در مواجهه با سختی‌های زندگی است.