شمارهٔ ۱۵۲ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دستی که همیشه بود در گردن تو
اکنون سوزد ز دوری دامن تو
تاری شده‌ام در آزروی تن تو
اما کو بخت تار پیراهن تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر احساس دلتنگی و دوری را به تصویر می‌کشد. گوینده به دست عشق و محبت اشاره می‌کند که اکنون به خاطر فاصله‌ای که ایجاد شده، می‌سوزد. او خود را در آرزوی وصال معشوق می‌یابد ولی در عین حال متوجه می‌شود که بخت او برای رسیدن به پوشش و نزدیکی به معشوق، تار و ناامید است.