شمارهٔ ۱۵۵ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلاکی سخن می‌گوید که با مهارت و هنر خود، موهای او را از سرش می‌زداید. این عمل به گونه‌ای است که گویی اعجاز و سحر در آن نهفته است. دلاکی به قدری ماهر است که حتی با جریانی ملایم، تمام موها را می‌زند و به آرامی با دقت و ریزبینی کار می‌کند.