شمارهٔ ۱۵۷ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و رنجی که در دل دارد سخن می‌گوید و از آن می‌خواهد که بیرون بیاید. او به موهایش اشاره می‌کند و تقاضا می‌کند که از درونش، زندگی و روح تازه‌ای به او بدهد. همچنین به نیمه‌ای از نفسش که در وجودش حبس شده است، می‌گوید که باید با یک فریاد به زندگی برگردد. به‌طور کلی، شاعر longing و تمایل به رهایی از غم و بازگشت به شادی و زندگی را در این ابیات بیان می‌کند.