شمارهٔ ۱۵۸ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی به حضور محبوب است. شاعر از محبوب می‌خواهد که اگر می‌تواند، از دلش بیرون بیاید، چرا که او را بیشتر از جانش دوست دارد. شاعر همچنین به محبوب می‌گوید که دیگر جای ماندن در دل او نیست و باید او را ترک کند و درخشندگی‌اش را نمایان کند.