شمارهٔ ۱۹ فصیحی هروی
فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
وز دود دلم روز سیاهی برخاست
تو ابری و ما گیاه تشنه جگریم
کی ابر به کینه گیاهی برخاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساسات عمیق خود صحبت می‌کند. او از شعله‌ای که در دلش شعله‌ور شده و از غمی که از آن ناشی می‌شود، می‌گوید. همچنین به تشنگی و نیاز گیاهان به آب اشاره می‌کند و از باران به عنوان نماد بخشش و آرامش یاد می‌کند. این ابیات نمایش‌دهنده‌ی انتظار و آرزو برای برطرف شدن غم و نیاز به محبت و توجه است.