شمارهٔ ۴۸ فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساساتی عمیق و دردناک است. شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که درد و فریاد درونش به مانند تیرهایی که به آسمان می‌زنند، به همه جا منتشر می‌شود. هر بار که زخم عاطفی جدیدی به وجود می‌آید، این درد دوباره و دوباره احساس می‌شود و همچنان بر جان شاعر تاثیر می‌گذارد. به طور کلی، شعر به رنج و اندوه درونی و تکرار آن اشاره دارد.