نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دندان امشب ز درد شد بس که نژند

داغیم به روی آتش از خواب سپند

گر درد چنین تیز کندش گرنه

دندان طمع ز عمر می‌باید کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شدت از درد دندان رنج می‌برد و آن را به حالت سوزان و آتشین تشبیه می‌کند. او می‌گوید که اگر درد این‌گونه ادامه یابد، به نظر می‌رسد که عمرش نیز تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. در حقیقت، این درد به اندازه‌ای شدید است که انسان را از خواب و آرامش دور می‌کند.