نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تیغت که به سوی مو هراسان برود

چون ناله همه راه خروشان برود

در هر بن موی گم کند راه ای کاش

بر جاده زه گریبان برود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن احساسات و اضطراب‌های ناشی از برش مو اشاره دارد. تیغی که به سمت موها می‌رود، به نوعی ترس و ناراحتی را به نمایش می‌گذارد. شاعر آرزو می‌کند که در مواجهه با این تیغ، هیچ کدام از موها آسیب نبینند و این احساس را به صورت ناله و خروش بیان می‌کند. در نهایت، نمایانگر نگرانی و اهمیت موهای آدمی در زندگی و هویت اوست.