نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷ فصیحی هروی

فصیحی هروی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هجر تو و دیده آتش و موم بود

چشمی که ترا ندیده آن شوم بود

ای قبله دیده دیده خود کافر نیست

کز قبله خود همیشه محروم بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به غم و جدایی از معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشم‌هایی که از دیدار معشوق محروم مانده‌اند، همچون آتش و موم، دچار درد و رنج هستند. همچنین، شاعر به‌نوعی شرایط نامطلوب خود را بیان می‌کند و تأکید می‌کند که بدون دیدن معشوق، حتی چشم‌هایش نیز کافر و بی‌هدف هستند، زیرا همواره از دیدار معشوق خود محروم است.