شمارهٔ ۱۷ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیل فعولن مفاعیل فعولن
آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما
گویی که شعله‌ایست زبان در دهان ما
از عکس چهره هر دو قدم در دیار عشق
طرح بهار ریخته رنگ خزان ما
امشب که داشتیم حدیث رخت نبود
دلسوزتر ز شمع کسی همزبان ما
چون خامة شکسته‌نویسان به وصف زلف
حرف درست سر نزند از زبان ما
هرگز کسی ز ضعف به ما ره نمی‌برد
گاهی ز ناله پرس چو خواهی نشان ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها بیانگر عواطف و احساسات عمیق عشق و نیز رنج و حسرت ناشی از آن هستند. شاعر با تصاویری زیبا و حسّی، به احساسات اشتیاق، غم و شور عاشقانه اشاره می‌کند. آتش عشق و شعله زبان، نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات است. همچنین، با مقایسه چهره معشوق به بهار و زیبایی آن، شاعر به تضاد عشق و ناکامی در ارتباط اشاره می‌کند. حسرت و یادآوری معشوق نیز در اشعار نمایان است و به نوعی، شاعر در جستجوی تبیین دقیق احساساتش برای بیان توصیفات عشق و رنج است.