فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد میکند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۷ — تدبیر ماست در گرو عقل پیر ما
- شمارهٔ ۳ — هرزه کمر نبسته‌ام کینة روزگار را
- شمارهٔ ۶ — خاک شد تا در ره او جسم غم پرورد ما
- شمارهٔ ۲ — تا شفیع خویش کردم صاحب معراج را
- شمارهٔ ۸ — گفته‌ای: بیدار باید عاشق دیدار ما
- شمارهٔ ۴ — لبریزِ شکوه شد دل حسرت‌پرست ما
- شمارهٔ ۱ — الهی فیضِ مشرب ده که دلگیرم ز مذهب‌ها
- شمارهٔ ۵ — عشق آمده آتش زده در نیک و بد ما
- شمارهٔ ۱۱ — ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
- شمارهٔ ۱۵ — آیینة هر لاله عذارست دل ما
- شمارهٔ ۱۲ — ناید به دراز سینه ز تنگی نفس ما
- شمارهٔ ۱۶ — گر مستی‌یی ز لعل بتان می‌کنیم ما
- شمارهٔ ۱۰ — کرد جا داغ جنون باز ز نو بر سر ما
- شمارهٔ ۱۳ — بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
- شمارهٔ ۹ — جز داغ سینه گل نکند در بهار ما
- شمارهٔ ۱۴ — پُر است یاد تو در کنج دیده و دل ما
- شمارهٔ ۱۸ — ای تشنه تیغ ابروی نازت به خون ما
- شمارهٔ ۲۱ — بسکه افسردگی از هجر تو شد پیشة ما
- شمارهٔ ۲۰ — غصّه را دل نگشاید به جز از سینة ما
- شمارهٔ ۲۲ — کارگر نیست به غم تیشة اندیشة ما
- شمارهٔ ۲۳ — گفته‌ای بیدار باید عاشق دیدار ما
- شمارهٔ ۲۴ — کشت ما را تغافل یار بی‌پروای ما
- شمارهٔ ۱۷ — آتش چکد چو آب ز طرز بیان ما
- شمارهٔ ۱۹ — مشق شوخی میکند طفلی به قصد جان ما