شمارهٔ ۲۵۱ فیاض لاهیجی
فیاض لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا ذوق نوا بر لب من جوش برآورد
هر جا سرخاریست ز گل گوش برآورد
از ذوق بغل‌گیری آن قامت رعنا
هر مو به تنم چون مژه آغوش برآورد
آن شعله که در طور به موسی بنمودند
آخر سر از آن طرف بناگوش برآورد
بی‌طاقتی آخر ز دل این راز نهان را
فریادکنان از لب خاموش برآورد
یک دم ننشستم ز تکاپوی تو فیّاض
تا خون دلم از کف پا جوش برآورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره صبر و انتظار و اثرات عشق بر دل شاعر است. شاعر از جنگ با مشکلات و چالش‌ها سخن می‌گوید و اینکه صبر می‌تواند زیبایی و معنی زندگی را به ارمغان بیاورد. همچنین به تلخی بخت و ناامیدی اشاره می‌کند، اما در عین حال با افشای راز عشق و جذابیت آن، امید و زیبایی را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که عشق همچون جادوگر ستاره‌هایی را به ارمغان می‌آورد و می‌تواند تغییرات شگرفی در زندگی ایجاد کند.