شمارهٔ ۱۲۲ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مدح و ستایش علی (ع) می‌پردازد و می‌گوید که جز او نمی‌تواند چیزی بگوید و او را بهترین می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که اگر نبود مدح علی، دلش به حالت غم و ملال می‌افتاد و نمی‌توانست از محبت او دور شود. بنابراین، عشق و ستایش او از علی، مانند گوهر و نوری در دلش است.