نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۶ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتی رفتی ز پیشم ای جان رفتی

چون صبح طرب ز شام هجران رفتی

آلودگی صحبت ما ننگت بود

چون شعله ز ما کشیده دامان رفتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساس جدایی و فقدان اشاره دارد. او با حسرت می‌گوید که معشوقش رفته و این رفتن او را به یاد صبحی خوش که پس از شب هجران آمده، می‌اندازد. شاعر تاکید می‌کند که ارتباط با او نه تنها برای معشوق خوشایند نبوده، بلکه به نوعی ننگ به نظر می‌رسیده و در نتیجه او از آن رابطه کناره‌گیری کرده است.