شمارهٔ ۲۶ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حسرت و غم اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که دردهای دیرینه هیچ درمانی ندارند و غم نیز به وعده‌هایش وفا نکرده است. او همچنین می‌گوید که تنها زلف محبوبان است که همیشه در سایه اش باقی می‌ماند و هیچ‌کس جز آن‌ها به فکر پریشانی او نیست.