نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ فیاض لاهیجی

فیاض لاهیجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هم گریه من ز چشم مست دگریست

هم خنده ز لعل می‌پرست دگریست

القصّه مرا چو صورت آیینه

هم گریه و هم خنده به دست دگریست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان دوگانگی احساسات انسانی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که در عین حال که او گریه می‌کند، دیگری از چشمش اشک می‌ریزد و در عین حال که او می‌خندد، دیگری به خاطر زیبایی لبانش لبخند می‌زند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که مانند یک آیینه، هم گریه و هم خنده را می‌تواند در دیگران مشاهده کند.