شمارهٔ ۴۷ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر به اهمیت پاکی و خلوص اشاره دارد. شاعر می‌گوید که بهتر است انسان از نعمت‌های پاک و حلال بهره‌برداری کند، زیرا در غیر این صورت، ممکن است به فریب و نیرنگ دچار شود و عاقبتش بد باشد. همچنین به حقیقتی اشاره می‌کند که اگر انسان در زندگی روزی دانه‌ای پیدا نکند و به خاک سپرده شود، زیاد طول نخواهد کشید که سرانجام همه به خاک می‌روند. در واقع، زندگی زودگذر و ناپایدار است و باید از فرصتها به بهترین شکل استفاده کرد.