شمارهٔ ۵۱ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به جدایی از دنیا و ناپایداری زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که زمانی که انسان از این جهان می‌رود، تنها جسمش در خاک می‌ماند و همه چیزهایی که در طول عمر جمع کرده، ارزش چندانی ندارند، چرا که نمی‌توانند انسان را در آخرت یاری کنند. در نهایت، عمر که می‌گذرد، هیچ چیز از مال و ثروت باقی نمی‌ماند و هیچ سودی ندارد.