شمارهٔ ۸۰ فیاض لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد سخن و شعر شاعری می‌پردازد که هنوز به کمال نرسیده است. شاعر به او می‌گوید که سخنانش ناتمام و شعرش مانند میوه‌ای نارس است که اگرچه رنگین و جذاب به نظر می‌رسد، اما هنوز ناپخته و ناقص است. به عبارتی، شاعر به تلاش برای بهبود و کامل کردن هنر خود دعوت می‌کند.