غزل شمارهٔ ۱۳ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و دلربایی محبوبی اشاره دارد که جذابیتش دل‌ها را می‌رباید. شاعر بر این باور است که زیبایی محبوب از خود او نیست، بلکه از قدرتی دیگر سرچشمه می‌گیرد. وجود محبوب را به آیات قرآن تشبیه می‌کند و هر جزئی از او را نشانه‌ای از جمال و بزرگی خداوند می‌داند. زیبایی‌های محبوب نه تنها دلیلی برای تحسین اوست، بلکه در هر جلوه‌ای از او، ستایشی از خداوند به چشم می‌خورد. در نهایت، شاعر به نوعی دل‌باختگی اشاره می‌کند که محبوب از آن بی‌خبر است.