غزل شمارهٔ ۱۷۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عشق بر او تسلط کامل پیدا کرده و هیچ اختیاری برایش باقی نگذاشته است. او اشاره می‌کند که عشق باعث شده هیچ اثری از جان و هویت او در بدنش باقی نماند و غبار غم بر دل و چهره‌اش نشسته است. شاعر در این شعر به غم و اندوه ناشی از عشق و ناتوانی از پیدا کردن فرصت برای بیان درد و شکایتش اشاره می‌کند و در نهایت حسرت و ناکامی خود را از عدم توانایی در عشق ورزی و ابراز احساساتش نشان می‌دهد.