غزل شمارهٔ ۲۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و نیاز به وصال محبوب صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که برای رسیدن به دلدار باید از دیگران دوری کند و در تنهایی ناله کند. عشق او چنان او را مست کرده که عقل و دین را فراموش کرده و تنها محبتی که می‌خواهد، وصال یار است. شاعر به صراحت می‌گوید که بدون عشق محبوب، حتی بهشت هم برایش ارزشی ندارد و به خاطر عشق، دیوانگی را بر عقل ترجیح می‌دهد. او به دنبال راهی است تا این راز درون خود را نهان نگه دارد، اما در نهایت می‌فهمد که برای رسیدن به حقایق عمیق‌تری در زندگی، باید در مسیر عشق کار کند.