غزل شمارهٔ ۳۱۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و فدای جان به خاطر معشوق است. شاعر بیان می‌کند که در عشق، انسان حاضر است همه چیز را به راحتی قربانی کند. او به تمثیل خرید و فروش می‌پردازد و می‌گوید که با هر بوسه و لحظه‌ای که در کنار معشوق است، دنیایش را می‌فروشد. همچنین اشاره به بی‌خبری زاهدان دارد که از جذابیت عشق و شوری که در آن وجود دارد، بی‌خبرند. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند که جان خود را در راه عشق بسپارند، زیرا وصال و نزدیکی با معشوق به راحتی و با قیمتی ارزان ممکن است.