غزل شمارهٔ ۴۲۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و دلدادگی شاعر به معشوقش پرداخته است. شاعر از معشوق می‌خواهد که نگاهش را به سوی او بیاورد و با اشاره به زیبایی‌های او، احساساتش را ابراز کند. او از یادآوری معشوق در هر جرعه‌ای که می‌نوشد سخن می‌گوید و به نگاهی به محبت و زیبایی می‌پردازد. شاعر همچنین به غم و اندوه خود اشاره می‌کند و از دلرباها می‌خواهد که غصه‌های او را برطرف کنند. در نهایت، او دعوت به گردهمایی عاشقان و مستان می‌کند و از آنها می‌خواهد که در میخانه حضور یابند.