غزل شمارهٔ ۴۴۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و احساسات عمیق عاشقانه اشاره دارد. گوینده از عشق و جذابیتی که در دیار محبوبش وجود دارد سخن می‌گوید و از نصیحت‌کننده می‌خواهد که از عاقلانه صحبت کردن پرهیز کند، زیرا عاشق در پی احساسات خود است و نمی‌تواند به راحتی به نصیحت‌ها گوش دهد. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که باید یا عشق را با همه جنونش پذیرفت یا در پی عشق بماند.