غزل شمارهٔ ۵۲۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و فراق است و احساسی عمیق از درد و longing را به تصویر می‌کشد. شاعر از معشوق خود درخواست می‌کند که با دلسوزی و محبت، جامی از شراب وصال به او بدهد تا از آتش فراق رهایی یابد. او به یادآوری می‌آورد که دل عاشقان از دوری معشوق می‌نالد و کام آنها تلخ مانده است. شاعر همچنین تأکید می‌کند که اگر معشوق او را از در خود براند، آنها کجا باید بروند و پناه بگیرند، زیرا درگاه او ملجأ عاشقان است. در پایان، او اشاره می‌کند که حتی با غم، اگر عشق وجود داشته باشد، شادی در دو عالم می‌تواند پایدار باشد.