غزل شمارهٔ ۵۸۶ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رهایی و عبور از قید و بندهای دینی و ظاهری سخن می‌گوید. او به عهد و پیمانی که با خدا داشته، اشاره می‌کند که آن را زیر پا گذاشته و به دنبال عشق و مستی رفته است. او لباس‌های ظاهری زهد و تقوا را دور انداخته و به میکده‌ها روی آورده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در گذشته در بند زهد و ریا بوده، اما اکنون با عشق واقعی آشنا شده و از تمام محدودیت‌ها آزاد شده است. او با رهایی از قید و بندها به دوستی با حق و عشق حقیقی دست یافته است.