غزل شمارهٔ ۷۱۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بررسی مفاهیم گفتار و سکوت می‌پردازد. او تأکید می‌کند که بین گفتار و چیزی که درون آدم‌هاست تفاوت وجود دارد و آنچه در میان است، تنها رمز و رازی پنهان است. دهان فقط برای بیان کلمات به کار می‌رود و در میان، تنها اندکی وجود دارد. شاعر به لذت و شیرینی گفتار اشاره می‌کند که می‌تواند افکار و اذهان مردم را لطیف‌تر کند. در نهایت، تاکید می‌کند که فهم حقیقی و درک عمیق از معانی در پس کلمات و میان‌ها وجود دارد و این به نوعی درک و شور و شوقی درونی ایجاد می‌کند.