غزل شمارهٔ ۷۲ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جلال الهی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که جلوات و جمال خداوند به قدری شگفت‌انگیز است که هیچ قلبی از تأثیر آن بی‌نصیب نمی‌ماند و عقل‌ها نیز در مقابل آن عاجز هستند. بیننده‌ی زیبایی‌های او دچار شگفتی و حیرت می‌شود و احساسات و افکار او تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در ادامه، شاعر به نوعی سرشار از عشق و تمایل به وصال الهی است و از نوشیدنی عشق و کلام صحبت می‌کند که دل را از شادمانی و مستی پر می‌کند. در نهایت، به بررسی مسایل معنوی و وجودی و روحانی پرداخته و به لذت‌هایی که از ارتباط با حقیقت خداوند به دست می‌آید اشاره می‌کند.