غزل شمارهٔ ۷۲۸ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره اهمیت ترک تعلقات دنیوی و توجه به خود در راستای رسیدن به حقیقت و خداوند است. شاعر به دل می‌گوید که نباید به محبت‌های ظاهری و بتان دل ببندد و از در ناراحتی و آتش عشق بی‌خود شود. او هشدار می‌دهد که در عشق به معشوقان دنیا غرق نشوید، زیرا این باعث عذاب و جزای خویشتن می‌شود. به جای آن، باید غم‌ها را کنار گذاشت و به عشق حق پرداخته و در یاد او شاد شد. شاعر توصیه می‌کند که انسان باید خود را از اسارت‌های مادی آزاد کرده و به سمت جذب فیض الهی حرکت کند تا به جاودانگی واقعی دست یابد.