غزل شمارهٔ ۸۵۸ فیض کاشانی
فیض کاشانی / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر کنی تو بجان طاعت خدای علی
شود ز یمن اطاعت تو را خدای ولی
نبی شدن نشود زانکه شد نبودت ختم
ولی، ولی شوی ار اقتدا کنی به علی
عبادت از سر اخلاص کن ریا مگذار
بپوش جامهٔ تقوی چه مصطفی چه علی
نماز را چه بخلوت کنی چنان میکن
که در حضور جماعت کنی مکن دغلی
گناهی ار بکنی زود توبه کن واره
بکوش زنگ گنه در شفاف دل نهلی
اگر شکسته شوی از گنه کنی اقرار
ترا خدای ببخشد بزعم معتزلی
چه اقتدا به نبیی و علی و آل کنی
شود دل تو منور بنور لم یزلی
دلت چه گشت منور بکش شراب طهور
ز ساغر «وسقاهم» ز بادهٔ ازلی
شوی چه مست از آن باده روی یار نکو
بکوش فیض که این شیوه راز کف ننهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن در مورد اهمیت اطاعت از خدا و الگوگیری از علی (علیه‌السلام) صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر به خدا و ولی‌اش علی اقتدا کنی، مورد رحمت خدا قرار می‌گیری. همچنین تأکید می‌کند که عبادت باید خالصانه و بدون ریا باشد و در نماز و دیگر اعمال دینی باید با اخلاص رفتار کرد. اگر گناهی کردی، باید سریعاً به درگاه خدا توبه کنی و از گناهان پاک شوی. در پایان به اهمیت نور ایمان و تاثیر آن در دل انسان اشاره می‌کند و دعوت به نوشیدن شراب طهور (مفهومی نمادین از روحانیت و ارتباط با خدا) می‌کند تا انسان به جایگاه والایی برسد.