غزل شمارهٔ ۸۶۷ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از فراق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ چیز و هیچ کس جز او برایش ارزش ندارد. او از قفس تن خود رهایی می‌جوید و در آرزوی پرواز در عشق معشوق است. به جز معشوق هیچ‌کس را نمی‌خواهد و تنها خواسته‌اش حیرت و شگفتی در عشق اوست. شاعر به تشویش درون دل و ذهن خود اشاره می‌کند و از اینکه دستاوردی از یاد معشوق داشته باشد، بی‌نیاز است. در نهایت، او زندگی بدون یاد معشوق را نمی‌خواهد و به شدت به او وابسته است.