غزل شمارهٔ ۹۲۲ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساسات محبت و درد عاشقانه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که گاهی معشوق با بی‌فکری دل او را می‌شکند و گاهی با نگاهش آن را می‌دزدد. شاعر از زیبایی‌های معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که هر ذره دل در دل او جای دارد. او از معشوق می‌خواهد که دلش را برنگیرد و می‌خواهد که در صورت روبه‌رو شدن با او، نقاب از چهره بردارد. شاعر همچنین به لطافت و زیبایی معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر از جفای او شکوه کند، معذور است، زیرا دل او تاب تحمل درد را ندارد. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که از غم و گله از یار خودداری کند، زیرا این کار نیکو نیست.