رباعی شمارهٔ ۱۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر این هستند که به جای جستجوی ارتباطات دنیوی و وابستگی به دیگران، بهتر است که در تنهایی و دور از حواشی زندگی کنیم. این شاعر به دنبال آرامش در انزواست و از جستجوی درمان یا راه حل از دنیای خارج پرهیز می‌کند. در نهایت، او از گوش دادن به سر و صدای دنیای زمانه پرهیز می‌کند و این را خوشایندتر می‌داند.